Aan de slag

  • 0

Aan de slag

Category : Updates

Zo langzamerhand komt er – gelukkig – een einde aan de, wat wij noemen ‘spons-periode!’ Min of meer opgesloten op een vierkante kilometer, zonder contacten met collega’s, werkoverleg, teammeetings (kennen ze hier niet) en amper in staat contact te leggen met de plaatselijke bevolking door de taal- en cultuurverschillen (dit verbetert langzaam) en alleen maar de Bijbel bestuderen en de taal en cultuur van het gastland, trekt een aardige wissel op je mentale gesteldheid.

Het is niet ons model, maar als je nieuw bent, volg je de gelopen hazenpaadjes, niet? Mede onder druk van onze kant, gaat dit model voor degenen die na ons komen, ook behoorlijk veranderen. Er is een werkgroep samengesteld, waar we helaas geen deel van uitmaken, die zich met de recente ervaringen en inzichten gaat buigen over de nieuwe vorm van Cultuur- en Taalverwerving (‘culture & language acquisition’ in het Engels, afgekort: CLA). C&MA heeft jaren geen nieuwe werkers op het veld gehad, en veel dingen worden bestierd door de veteranen. Voor hen zijn dingen vanzelfsprekend geworden en daarom niet aan nieuwelingen uitgelegd. Je moet naar veel vragen, maar als je de context niet kent, vraag je ook niet naar dingen en kom je er werkenderweg achter. Bovendien is C&MA een beetje een ‘machine-bureaucratie’ (MINTZBERG, 1983), met een strek piramidaal georganiseerde structuur. Of, zoals een insider eens opmerkte: “Yes man, you are part of a big multi-million dollar corporate, run by pastors!” Die kwam bij mij hard binnen. Na 31 jaar bedrijfsleven, waarvan bijna tien jaar bij grote corporates heb ik bewust afscheid genomen van het eenzijdige, bekrompen, door kantoorpolitiek (lees: ‘Kantoorlog’ van Martijn VROEMEN, 2005) overheerste, op winstbejag gerichte bedrijfsleven.

Het is dus voor oudgedienden en nieuwelingen wennen en aanpassen. Die slag wordt wel gemaakt, maar verandert aan de kern niets. Dat is niet erg, maar geeft goed zicht op wat wel en niet past (of knelt).

Elim is in die zin een welkome uitzondering. ‘Investing in lives’ is hun slogan en daarin herkennen we ons enorm. Hoewel het aanpassen zal zijn om in te passen in het regime van een opleidingsinstituut, zoals dat op Cornerstone was, zijn de relaties toonaangevend en dat maakt ons een stuk gelukkiger. Het zal materieel afzien zijn, er is weinig comfort over, even een biertje pakken op een stadsterrasje is er niet meer bij maar deze maanden (tot ons vertrek in mei 2021) zullen een onvergetelijke en zeer bruikbare bijdrage leveren aan de toekomstige bediening op het vlak van membercare elders in de wereld.

We zien er dus naar uit, maar ook een beetje tegenop, maar God is erbij (zie eerdere blog). En we kunnen de spons uit gaan knijpen. Wat geabsorbeerd is het afgelopen jaar, kunnen we nu een beetje omzetten in actie.

Meer als we er eenmaal zitten (september 2020)… Wordt vervolgd.

Jacques

 


Leave a Reply